Uitspraken · Woonplaats en verdrag
Een Nederlander verhuisde in 2006 naar de Verenigde Arabische Emiraten. Tien jaar later verkocht hij de aandelen in zijn Nederlandse BV, met een voordeel van 4.857.132 euro. Hij vond dat Nederland daar niets over mocht heffen, want hij woonde in de Emiraten. Het Gerechtshof Den Haag dacht daar anders over, en de Hoge Raad liet dat oordeel in stand.
Deze zaak laat zien wat er misgaat als je op het tarief van je bestemming let en niet op het verdrag. Hieronder de feiten, het oordeel, en wat je er zelf uit meeneemt.
De man hield sinds 1999 alle aandelen in zijn BV en was tot 2010 zelf bestuurder. Daarna nam zijn zus dat over, en het vestigingsadres werd haar woonadres. Zelf was hij in 2006 naar de Emiraten vertrokken. In 2016 verkocht hij de aandelen. De inspecteur rekende de helft van het voordeel aan hem toe en de andere helft aan zijn echtgenote, en legde een aanslag op.
Zijn verweer was eenvoudig: het belastingverdrag tussen Nederland en de Emiraten wijst de heffing over zo'n verkoopwinst toe aan zijn woonland, en dat was de VAE.
Het hof kwam aan die vraag niet eens toe, want het verdrag was helemaal niet op hem van toepassing. Artikel 4 van dat verdrag ziet een natuurlijk persoon alleen als inwoner van de Emiraten wanneer hij onderdaan is, dus de nationaliteit heeft. Die had hij niet, en die krijgt een buitenlander daar vrijwel nooit.
Wat verder aan de orde kwam:
Het Gerechtshof Den Haag deed uitspraak op 5 juli 2023, vindplaats ECLI:NL:GHDHA:2023:1303. De Hoge Raad wees het cassatieberoep op 18 juli 2025 af zonder inhoudelijke motivering, een zogenoemde artikel 81-uitspraak, vindplaats ECLI:NL:HR:2025:1184.
Wil je weten of een exit bij jouw situatie past? De gratis Exit-scan geeft in acht vragen en twee minuten een eerste indicatie.
Doe de gratis Exit-scan →Een tarief van nul procent op je bestemming zegt niets over wat Nederland mag. Dat regelt het verdrag, en het verdrag met de Emiraten sluit iedereen uit die geen onderdaan is. Wie daarheen verhuist, heeft dus geen verdrag om zich op te beroepen, en is volledig afhankelijk van de vraag of Nederland hem nog als inwoner ziet.
Die vraag is feitelijk. Een woning die beschikbaar blijft, je gezin, je dagen, en een BV die vanuit Nederland wordt bestuurd: het telt allemaal mee. In deze zaak hielp het niet dat de vennootschap Nederlands bleef en op het adres van zijn zus stond.
En let op de tijd die ertussen zat. De verkoop viel tien jaar na het vertrek. Een vertrek verjaart niet vanzelf: wie later verkoopt, krijgt de vragen over die hele periode alsnog.
Eerst het verdrag, dan het land. Voor elke bestemming toetsen we of je daar als inwoner onder het verdrag kunt vallen. Bij de Emiraten is dat antwoord voor een Nederlander nee, en dan ziet de route er anders uit: de Nederlandse claim afhandelen vóór je vertrek, of een bestemming kiezen waar het verdrag je wel dekt.
Een BV die je achterlaat, laat je niet besturen door een familielid dat er verder niets mee doet. Dat is precies het soort feit dat jaren later tegen je werkt.
En bewijs. Wie in 2016 verkoopt na een vertrek in 2006, moet over die hele periode kunnen laten zien waar hij woonde. Dat leg je vanaf je vertrekdatum vast, niet op het moment dat de vragen komen.
Voor DGA's die Dubai overwegen, en voor wie er al woont met een Nederlandse BV op de achtergrond. De uitspraak gaat over de Emiraten, maar de les geldt breder: controleer per bestemming of het verdrag je als inwoner erkent voordat je op dat verdrag rekent.
Zo werken wij het: de Nederlandse exit begeleiden we zelf met onze exit-specialisten, en voor je bestemming werken we samen met specialisten ter plaatse. Eén route, twee kanten geregeld.
Weten of jouw vertrek standhoudt?
Begin met de gratis Exit-scan, of boek het Exit-consult: we toetsen je bestemming, je verdrag en de feiten die je straks moet kunnen laten zien.
Boek het Exit-consult